Na każdym etapie leczenia nadciśnienia tętniczego obok zażywania odpowiednio dobranych dawek leków, należy stosować się do zaleceń niefarmakologicznych, w których podstawowym schematem postępowania jest zachowanie odpowiedniej diety, zaprzestanie palenia tytoniu i zwiększenie aktywności fizycznej.

Nadciśnienie tętnicze należy do najpowszechniejszych schorzeń na świecie. Dotyczy już blisko 25% społeczeństwa. Według Europejskiego Towarzystwa Nadciśnienia Tętniczego i Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) granicą, która świadczy o nadciśnieniu tętniczym, jest wartość równa lub wyższa od 140 mmHg dla ciśnienia skurczowego oraz 90 mmHg dla ciśnienia rozkurczowego. U niespełna 95% pacjentów diagnozuje się nadciśnienie samoistne o nieznanej pierwotnej przyczynie. Wśród pozostałych osób nadciśnienie ma charakter wtórny i występuje łącznie z innymi chorobami. Nieleczone może prowadzić do poważnych powikłań, z których najgroźniejszymi są choroba niedokrwienna serca, udar mózgu i niewydolność nerek. Dowiedziono, że każdy wzrost wartości ciśnienia rozkurczowego o 10 mmHg i skurczowego o 20 mmHg, powyżej progu 115/75 mmHg, dwukrotnie zwiększa ryzyko zgonu z powodu udaru mózgu.

W celu obniżenia ciśnienia tętniczego stosuje się odpowiednio dobrane leki. W terapii tego schorzenia coraz większą wagę przykłada się jednak do postępowania niefarmakologicznego, w ramach którego podstawą jest stosowanie odpowiednio zbilansowanej diety.

Sód

Jeszcze kilkadziesiąt lat temu przeciętne spożycie soli wynosiło około 1,7 g na dobę. Aktualnie wartość ta wzrosła do 15 g i kilkukrotnie przekracza dobowe zapotrzebowanie, które powinno mieścić się w zakresie od 3 do 5 g. Według doniesień naukowych utrzymanie spożycia soli w tym przedziale prowadzi do znacznego obniżenia ciśnienia tętniczego krwi. Redukcja spożycia sodu o zaledwie 2 g obniża ciśnienie skurczowe o około 9 mmHg. Reakcja organizmu na zmniejszoną ilość sodu jest jednak sprawą indywidualną. U pacjentów tzw. sodowrażliwych (ok. 50% osób z nadciśnieniem i 25% z prawidłowym ciśnieniem tętniczym) ciśnienie znacznie zmniejsza się już po kilkudniowym zastosowaniu się do diety niskosodowej. Z tego względu zalecenie ograniczenia spożycia soli ujęte jest we wszystkich wytycznych krajowego Towarzystwa Nadciśnienia Tętniczego oraz w rekomendacjach WHO. Poza obniżeniem ciśnienia tętniczego takie postępowanie pozwala zwiększyć skuteczność stosowanej farmakoterapii oraz zapobiec nadmiernej utracie potasu z moczem.

Głównym źródłem sodu w diecie jest sól kuchenna (chlorek sodu), która w największych ilościach dodawana jest do żywności podczas jej przemysłowego przetwarzania. Zaledwie 10% sodu dostarczamy z produktami nieprzetworzonymi jak mleko, jajka czy warzywa. W dietoterapii nadciśnienia tętniczego ważne jest zatem unikanie żywności wysoko przetworzonej – produktów typu fast food, zup i sosów w proszku, wędlin, serów żółtych i topionych. Wykaz 15 produktów zawierających największe ilości sodu podano w tabeli 1. Należy także pamiętać o ograniczeniu dosalania już gotowych potraw. Smak posiłków można natomiast w prosty sposób wzbogacić poprzez dodatek przypraw, np.: kminku, majeranku, oregano, natki pietruszki, lubczyku, cynamonu lub soku z cytryny.

 

Dostęp możliwy dla zalogowanych użytkowników serwisu. Jeśli posiadasz aktywną prenumeratę przejdź do LOGOWANIA. Jeśli nie jesteś jeszcze naszym Czytelnikiem wybierz najkorzystniejszy WARIANT PRENUMERATY.

Zaloguj Zamów prenumeratę

Zobacz również

Opieka farmaceutyczna w terapii bólu u pacjenta onkologicznego

BIKA_79_55.jpg

Rosnąca w zatrważającym tempie zapadalność na rozmaite typy nowotworów stawia farmaceutę przed koniecznością pogłębienia wiedzy w zakresie tej gałęzi opieki farmaceutycznej. Farmakoterapia onkologiczna to pojęcie bardzo złożone, ale to właśnie terapia bólu jest przedmiotem szczególnej wagi, bowiem ból niemal zawsze towarzyszy pacjentowi w trakcie całej choroby lub któregoś z jej stadiów.

Czytaj więcej

Leksykon badań. Biopsja

BIKA_79_47.jpg

Biopsja to inwazyjne badanie diagnostyczne, polegające na pobraniu materiału biologicznego (bioptatu) z tkanek, co do których istnieje podejrzenie procesu chorobowego. Uzyskany bioptat poddaje się następnie ocenie mikroskopowej, aby zweryfikować, czy i jaki proces chorobowy może być rozpoznany. Choć mogłoby się wydawać, że współczesna diagnostyka medyczna bazuje na nowoczesnych, mało inwazyjnych lub nieinwazyjnych metodach, to jednak biopsja – znana już od połowy XIX w. – nadal pozostaje powszechna i przydatna w wielu dziedzinach medycyny, ale stale jest udoskonalana.

Czytaj więcej
Tekst otwarty nr 78/2019

Jak radzić sobie z problemem lekowym u pacjenta geriatrycznego?

bika_78_58.jpg

Opieka farmaceutyczna już z definicji brzmi jak nie lada wyzwanie. Jeśli zaś dotyczy pacjenta w wieku podeszłym, sprawa staje się jeszcze bardziej skomplikowana. Wynika to z mnogości problemów lekowych potencjalnie towarzyszących farmakoterapii w tej grupie wiekowej, jak i samej specyfiki pacjenta geriatrycznego. Rolą farmaceuty jest nie tylko trafne zidentyfikowanie tych problemów, lecz także ich skuteczne rozwiązywanie poprzez doradztwo oraz przeciwdziałanie kolejnym takim niepożądanym zjawiskom w przyszłości.

Czytaj więcej

Numer bieżący

Przejdź do

Partnerzy

Reklama