Na każdym etapie leczenia nadciśnienia tętniczego obok zażywania odpowiednio dobranych dawek leków, należy stosować się do zaleceń niefarmakologicznych, w których podstawowym schematem postępowania jest zachowanie odpowiedniej diety, zaprzestanie palenia tytoniu i zwiększenie aktywności fizycznej.

Nadciśnienie tętnicze należy do najpowszechniejszych schorzeń na świecie. Dotyczy już blisko 25% społeczeństwa. Według Europejskiego Towarzystwa Nadciśnienia Tętniczego i Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) granicą, która świadczy o nadciśnieniu tętniczym, jest wartość równa lub wyższa od 140 mmHg dla ciśnienia skurczowego oraz 90 mmHg dla ciśnienia rozkurczowego. U niespełna 95% pacjentów diagnozuje się nadciśnienie samoistne o nieznanej pierwotnej przyczynie. Wśród pozostałych osób nadciśnienie ma charakter wtórny i występuje łącznie z innymi chorobami. Nieleczone może prowadzić do poważnych powikłań, z których najgroźniejszymi są choroba niedokrwienna serca, udar mózgu i niewydolność nerek. Dowiedziono, że każdy wzrost wartości ciśnienia rozkurczowego o 10 mmHg i skurczowego o 20 mmHg, powyżej progu 115/75 mmHg, dwukrotnie zwiększa ryzyko zgonu z powodu udaru mózgu.

W celu obniżenia ciśnienia tętniczego stosuje się odpowiednio dobrane leki. W terapii tego schorzenia coraz większą wagę przykłada się jednak do postępowania niefarmakologicznego, w ramach którego podstawą jest stosowanie odpowiednio zbilansowanej diety.

Sód

Jeszcze kilkadziesiąt lat temu przeciętne spożycie soli wynosiło około 1,7 g na dobę. Aktualnie wartość ta wzrosła do 15 g i kilkukrotnie przekracza dobowe zapotrzebowanie, które powinno mieścić się w zakresie od 3 do 5 g. Według doniesień naukowych utrzymanie spożycia soli w tym przedziale prowadzi do znacznego obniżenia ciśnienia tętniczego krwi. Redukcja spożycia sodu o zaledwie 2 g obniża ciśnienie skurczowe o około 9 mmHg. Reakcja organizmu na zmniejszoną ilość sodu jest jednak sprawą indywidualną. U pacjentów tzw. sodowrażliwych (ok. 50% osób z nadciśnieniem i 25% z prawidłowym ciśnieniem tętniczym) ciśnienie znacznie zmniejsza się już po kilkudniowym zastosowaniu się do diety niskosodowej. Z tego względu zalecenie ograniczenia spożycia soli ujęte jest we wszystkich wytycznych krajowego Towarzystwa Nadciśnienia Tętniczego oraz w rekomendacjach WHO. Poza obniżeniem ciśnienia tętniczego takie postępowanie pozwala zwiększyć skuteczność stosowanej farmakoterapii oraz zapobiec nadmiernej utracie potasu z moczem.

Głównym źródłem sodu w diecie jest sól kuchenna (chlorek sodu), która w największych ilościach dodawana jest do żywności podczas jej przemysłowego przetwarzania. Zaledwie 10% sodu dostarczamy z produktami nieprzetworzonymi jak mleko, jajka czy warzywa. W dietoterapii nadciśnienia tętniczego ważne jest zatem unikanie żywności wysoko przetworzonej – produktów typu fast food, zup i sosów w proszku, wędlin, serów żółtych i topionych. Wykaz 15 produktów zawierających największe ilości sodu podano w tabeli 1. Należy także pamiętać o ograniczeniu dosalania już gotowych potraw. Smak posiłków można natomiast w prosty sposób wzbogacić poprzez dodatek przypraw, np.: kminku, majeranku, oregano, natki pietruszki, lubczyku, cynamonu lub soku z cytryny.

 

Dostęp możliwy dla zalogowanych użytkowników serwisu. Jeśli posiadasz aktywną prenumeratę przejdź do LOGOWANIA. Jeśli nie jesteś jeszcze naszym Czytelnikiem wybierz najkorzystniejszy WARIANT PRENUMERATY.

Zaloguj Zamów prenumeratę

Zobacz również

Opieka farmaceutyczna nad pacjentem palaczem

BIKA_81_57.jpg

Kto z farmaceutów nie zna pacjentów wojowników po raz kolejny próbujących rzucić nałóg z pomocą aptecznych specyfików? Znamy też i takich, którzy nie chcą lub nie są gotowi zerwać z paleniem, ale bardzo potrzebują pomocy w terapii dolegliwości związanych z uzależnieniem od nikotyny. I choć powoli spada liczba palaczy, to wciąż szacuje się ją na 8 mln Polaków. Ogromna potrzeba edukacji pacjentów i zapewnienia im sprofilowanej opieki farmaceutycznej jest zatem niezaprzeczalna. Co może zrobić farmaceuta dla pacjenta palacza?

Czytaj więcej

Opieka farmaceutyczna nad dzieckiem do 3. roku życia

BIKA_80_55.jpg

Pacjent dziecięcy w kontekście opieki farmaceutycznej to jedno z częstszych i większych wyzwań w codziennej pracy za pierwszym stołem. Szczególnie dzieci do 3. roku życia stanowią newralgiczną podgrupę, ponieważ reakcje organizmu u tak małych pacjentów mogą znacząco odbiegać od tych, które łatwo przewidzieć u dorosłych. Wymaga to od farmaceuty nie tylko wiedzy, co wolno stosować, a czego nie, lecz także znajomości algorytmu postępowania w celu wyznaczenia takiej ścieżki terapii, która będzie zindywidualizowana, możliwie skuteczna i maksymalnie bezpieczna.

Czytaj więcej

Czy polskie apteki i pacjenci są gotowi na opiekę farmaceutyczną

BIKA_80_42.jpg

O opiece farmaceutycznej mówi się niemal od 20 lat, a mimo to polska apteka wciąż jest głównie placówką handlową, w której jakiekolwiek dodatkowe usługi, poza krótką poradą znad pierwszego stołu, są niedostępne.

Czytaj więcej

Przejdź do

Partnerzy

Reklama