Biopsja to inwazyjne badanie diagnostyczne, polegające na pobraniu materiału biologicznego (bioptatu) z tkanek, co do których istnieje podejrzenie procesu chorobowego. Uzyskany bioptat poddaje się następnie ocenie mikroskopowej, aby zweryfikować, czy i jaki proces chorobowy może być rozpoznany. Choć mogłoby się wydawać, że współczesna diagnostyka medyczna bazuje na nowoczesnych, mało inwazyjnych lub nieinwazyjnych metodach, to jednak biopsja – znana już od połowy XIX w. – nadal pozostaje powszechna i przydatna w wielu dziedzinach medycyny, ale stale jest udoskonalana.

Zastosowanie biopsji – kiedy i dlaczego przydatna

Biopsja wykonywana jest wówczas, gdy lekarz – bazując na zgromadzonych wynikach badań klinicznych i obrazowych (jak np. USG) – nadal nie jest w stu procentach pewny diagnozy lub też wykorzystuje biopsję jako „namacalne” potwierdzenie swojego rozpoznania, aby móc wdrożyć właściwe leczenie. Często metoda ta jest wręcz niezbędna do postawienia właściwej diagnozy. Zwykle taka sytuacja dotyczy procesów o charakterze rozrostowym, a więc nowotworów, ale nie tylko. Biopsja może mieć charakter potwierdzający (gdy wykrywa proces złośliwy i umożliwia tym samym wdrożenie leczenia operacyjnego) lub wykluczający (co wiąże się z zaniechaniem leczenia operacyjnego), na jej podstawie można też ocenić stopień złośliwości guza, czyli ważny czynnik prognostyczny.

Bywa, że wynik biopsji nie jest równoznaczny z postawieniem diagnozy w rozumieniu zero-jedynkowym. Kiedy bioptat wskazuje na potencjalnie złośliwą zmianę, ale nie jest możliwe jednoznaczne rozstrzygnięcie i potrzebne są operacja oraz badanie wyciętej zmiany (np. w przypadku guzów pęcherzykowych i onkocytarnych – zbudowanych z komórek nabłonkowych). Warto też wspomnieć, że biopsja, opróżniając zmianę z płynów, zmniejsza jej wymiary. Badanie to ma pełną wartość diagnostyczną, gdy jest przeprowadzone przez doświadczonego w pobieraniu bioptatów lekarza, a następnie właściwie zinterpretowane pod mikroskopem przez patomorfologa. Niekiedy bioptat, poza badaniem morfologicznym, jest też wykorzystywany do badań wirusologicznych, biochemicznych itd.

Dostęp możliwy dla zalogowanych użytkowników serwisu. Jeśli posiadasz aktywną prenumeratę przejdź do LOGOWANIA. Jeśli nie jesteś jeszcze naszym Czytelnikiem wybierz najkorzystniejszy WARIANT PRENUMERATY.

Zaloguj Zamów prenumeratę
Ulubione Drukuj

Zobacz również

Opieka farmaceutyczna w terapii bólu u pacjenta onkologicznego

BIKA_79_55.jpg

Rosnąca w zatrważającym tempie zapadalność na rozmaite typy nowotworów stawia farmaceutę przed koniecznością pogłębienia wiedzy w zakresie tej gałęzi opieki farmaceutycznej. Farmakoterapia onkologiczna to pojęcie bardzo złożone, ale to właśnie terapia bólu jest przedmiotem szczególnej wagi, bowiem ból niemal zawsze towarzyszy pacjentowi w trakcie całej choroby lub któregoś z jej stadiów.

Czytaj więcej

Dietoterapia nadciśnienia tętniczego

BIKA_79_42.jpg

Na każdym etapie leczenia nadciśnienia tętniczego obok zażywania odpowiednio dobranych dawek leków, należy stosować się do zaleceń niefarmakologicznych, w których podstawowym schematem postępowania jest zachowanie odpowiedniej diety, zaprzestanie palenia tytoniu i zwiększenie aktywności fizycznej.

Czytaj więcej
Tekst otwarty nr 78/2019

Jak radzić sobie z problemem lekowym u pacjenta geriatrycznego?

bika_78_58.jpg

Opieka farmaceutyczna już z definicji brzmi jak nie lada wyzwanie. Jeśli zaś dotyczy pacjenta w wieku podeszłym, sprawa staje się jeszcze bardziej skomplikowana. Wynika to z mnogości problemów lekowych potencjalnie towarzyszących farmakoterapii w tej grupie wiekowej, jak i samej specyfiki pacjenta geriatrycznego. Rolą farmaceuty jest nie tylko trafne zidentyfikowanie tych problemów, lecz także ich skuteczne rozwiązywanie poprzez doradztwo oraz przeciwdziałanie kolejnym takim niepożądanym zjawiskom w przyszłości.

Czytaj więcej

Numer bieżący

Przejdź do

Partnerzy

Reklama