Udział w programie lojalnościowym i działania polegające na rozpowszechnianiu przez aptekę informacji o nim są niedopuszczalne ze względu na ustawowy zakaz reklamy przewidziany w Prawie farmaceutycznym.

Zgodnie z art. 94a Prawa farmaceutycznego: „Zabroniona jest reklama aptek i punktów aptecznych oraz ich działalności. Nie stanowi reklamy informacja o lokalizacji i godzinach pracy apteki lub punktu aptecznego”.

Reklama w orzeczeniach

W orzecznictwie sądów administracyjnych dominuje następujący pogląd: „Przy zastosowaniu analogii do ustawowej definicji reklamy produktu leczniczego, określonej w art. 52 ust. 1 ustawy z 2001 r. Prawo farmaceutyczne, za reklamę działalności apteki można uznać działalność polegającą na informowaniu i zachęcaniu do zakupu produktów leczniczych lub wyrobów medycznych w danej aptece poprzez «program» kierowany do klientów, który dla jego uczestników przewiduje określone bonusy, upusty, rabaty (np. «za złotówkę») przy nabyciu towarów, co ma na celu zwiększenie ich sprzedaży”1.

W ww. wyroku sąd odwołał się również do definicji słownikowej pojęcia reklamy i wskazał następująco: „za reklamę uważa się każde działanie, mające na celu zachęcanie potencjalnych klientów do zakupu konkretnych towarów lub do skorzystania z określonych usług”.

Główny Inspektor Farmaceutyczny (dalej: GIF) w dotychczasowych orzecznictwie podkreśla, że formą reklamy aptek i ich działalności są w szczególności programy lojalnościowe.

W ocenie GIF: „celem programów lojalnościowych jest budowanie pozytywnego wizerunku podmiotu realizującego program, obniżenie kosztów dotarcia do klienta z kolejną ofertą, rozpoznanie potrzeb klientów. Jednakże przede wszystkim programy lojalnościowe służą pozyskaniu grupy wiernych klientów (przyciągnięciu nowych, zatrzymaniu dotychczasowych) regularnie nabywających towary lub korzystających z usług przedsiębiorcy. Podstawą realizacji celów programu jest więc wywołanie po stronie klienta stanu emocjonalnego zaangażowania. Może to nastąpić poprzez zaoferowanie mu takiego towaru, czy też usługi, które sprawią, że poczuje korzyści o charakterze emocjonalnym i ekonomicznym. Kształtowanie przez program lojalnościowy swego rodzaju więzi pomiędzy klientem, a przedsiębiorcą prowadzi w rezultacie do wzrostu sprzedaży oferowanych towarów lub usług, często osłabiając pozycję konkurencji, jak również zapewniając bezpłatną reklamę”2.

Z powyższych względów uznać należy, że literalna wykładnia art. 94a Prawa farmaceutycznego oznacza, że każda forma reklamy aptek (i punktów aptecznych) oraz ich działalności jest zabroniona, a jedyny wyjątek od tej reguły stanowi „informacja o lokalizacji i godzinach pracy apteki lub punktu aptecznego”. Brzmienie omawianego przepisu wprost wskazuje na niedopuszczalność reklamowania apteki niezależnie od podmiotu przeprowadzającego taką reklamę.

Praktyka orzecznicza pokazuje, że zarówno organy inspekcji farmaceutycznej, jak i sądy administracyjne rygorystycznie interpretują przepis art. 94a Prawa farmaceutycznego.

Pozostałe 71% artykułu dostępne jest dla zalogowanych użytkowników serwisu.

Jeśli posiadasz aktywną prenumeratę przejdź do LOGOWANIA. Jeśli nie jesteś jeszcze naszym Czytelnikiem wybierz najkorzystniejszy WARIANT PRENUMERATY.

Zaloguj Zamów prenumeratę Kup dostęp do artykułu

Zobacz również

Reklama apteki – stanowisko sądów i organów inspekcji farmaceutycznej

BIKA_83_23.jpg

Rozwój technologii i informacji wkracza coraz śmielej w nowe obszary naszego życia. Ewoluują zarówno formy przekazów, hasła, jak i sposoby prowadzenia kampanii reklamowych. Przedsiębiorcy detaliczni prześcigają się w walce o pacjenta, posługując się coraz bardziej wyszukanymi metodami promocji.

Czytaj więcej

Realizacja recepty dla obcokrajowców i osób uprawnionych

BIKA_83_16.jpg

Realizacja recepty dla obcokrajowców nie różni się znacząco od realizacji recepty wystawionej dla obywatela Polski. Polega więc co do zasady na otaksowaniu jej oraz wydaniu przepisanych na niej produktów leczniczych.

Czytaj więcej
Tekst otwarty nr 83/2020

Import docelowy produktów leczniczych ‑ procedura, tryb działania i wymagane dokumenty

BIKA_83_10.jpg

Prawo farmaceutyczne wymaga, aby produkty lecznicze były wprowadzane do obrotu dopiero po uzyskaniu pozwolenia na dopuszczenie do obrotu (art. 3 ust. 1 Prawa farmaceutycznego). Jednocześnie przepisy przewidują sytuacje, w których przedmiotem obrotu może być produkt leczniczy, który nie uzyskał pozwolenia na dopuszczenie do obrotu.

Czytaj więcej

Przejdź do

Partnerzy

Reklama