Szacuje się, że problem łuszczycy dotyczy obecnie około 200 milionów ludzi na świecie, w tym około 800 tysięcy Polaków. Mimo wieloletnich badań wciąż nie udaje się określić jednoznacznej przyczyny występowania tej choroby, a stosowane leczenie ma wyłącznie objawowy charakter. Istotną rolę w terapii łuszczycy odgrywają leki recepturowe, które dzięki indywidualnemu doborowi składników pozwalają zwiększyć komfort życia pacjentów i wydłużyć okresy remisji choroby.

Leki recepturowe w leczeniu łuszczycy

Łuszczyca jest przewlekłą, zapalną, ale – co bardzo ważne – niezakaźną chorobą. W jej patogenezie dużą znaczenie przypisuje się czynnikom genetycznym oraz wzmożonej aktywności limfocytów T, które nasilają namnażanie keratynocytów. Nie bez wpływu pozostaje również tryb życia pacjentów – alkohol, palenie tytoniu, leki i przewlekły stres nasilają objawy choroby.

Znamienną cechą łuszczycy jest skrócenie cyklu komórkowego keratynocytów naskórka z 28 do 3–4 dni. Ich przyspieszona wędrówka z warstwy podstawnej do rogowej sprawia, że naskórek osoby chorej jest nawet do sześciu razy grubszy w porównaniu do skóry zdrowej – tworzy się tzw. łuska. Niewykształcone w pełni komórki naskórka nadmiernie się łuszczą, skóra staje się zaczerwieniona i sucha, bardziej podatna na czynniki drażniące i infekcje. Do klinicznych objawów łuszczycy można zaliczyć:

  • objaw świecy stearynowej:

– odpadające łuski tworzą cienkie płatki przypominające zeskrobaną świecę;

  • objaw Auspitza:

– zdrapanie wykwitu powoduje punktowe krwawienie;

  • objaw Koebnera:

– zmiany łuszczycowe rozwijają się w miejscu uszkodzenia skóry.

Zmiany skórne zlokalizowane są najczęściej w okolicy łokci, kolan, paznokci, skóry głowy, fałdów skórnych, dolnej części pleców, twarzy, dłoni, stóp i okolic płciowych. Mogą przybierać postać drobnych krostek lub rozległych wykwitów. Przebieg choroby ma charakter bardzo indywidualny – ilu pacjentów, tyle historii i doświadczeń. Charakterystyczne są następujące po sobie okresy nawrotów (zaostrzenia objawów) i remisji (wygaszenia choroby). Czasem wykwity utrzymują się latami, w innym przypadku są zastępowane nowymi, bardzo rzadko zdarzają się jednak okresy remisji trwające wiele lat. Zmieniona chorobowo skóra wywołuje u pacjentów negatywne emocje i prowadzi do lęku, depresji oraz wycofania się z życia społecznego.

Pozostałe 81% artykułu dostępne jest dla zalogowanych użytkowników serwisu.

Jeśli posiadasz aktywną prenumeratę przejdź do LOGOWANIA. Jeśli nie jesteś jeszcze naszym Czytelnikiem wybierz najkorzystniejszy WARIANT PRENUMERATY.

Zaloguj Zamów prenumeratę Kup dostęp do artykułu
Ulubione Drukuj

Zobacz również

Recepturowe leki doodbytnicze

Recepturowe leki doodbytnicze

Grupa pacjentów ze schorzeniami proktologicznymi jest spora i ciągle rośnie. Dlatego też leki doodbytnicze są stale ordynowane przez lekarzy, nierzadko w postaci recepturowej. Poza działaniem miejscowym stosuje się je także w celu osiągnięcia efektów ogólnoustrojowych. Warto zatem znać cechy tej drogi podania, korzyści w porównaniu z podaniem doustnym oraz charakterystykę poszczególnych postaci leku.

Czytaj więcej

Leki generyczne a biopodobne

Leki generyczne a biopodobne

Szacuje się, że udział leków generycznych w polskim rynku farmaceutycznym wynosi nawet 80–85% i wciąż rośnie. Wszystko ze względu na fakt, że ich stosowanie wiąże się ze znacznie mniejszymi kosztami leczenia, które musi ponosić pacjent. Czy przyjmowanie leków generycznych jest bezpieczne? Jakie wymagania są im stawiane, aby można było dopuścić je do obrotu? I czy leki biopodobne również można zaliczyć do generyków? Na pytania odpowiemy w poniższym tekście.

Czytaj więcej

Przejdź do

Partnerzy

Reklama