Opracowanie nowej substancji czynnej bardzo rzadko pozwala osiągnąć skuteczność terapii. Przyczyniają się do tego właściwości fizyczne i chemiczne cząsteczki leku, które wpływają na jej losy w organizmie. Jednak dopiero odpowiednie modyfikacje strukturalne i opracowanie właściwej formy podania gwarantują sukces terapeutyczny. Obecnie, przy malejącej liczbie nowo odkrywanych leków, naukowcy skupiają uwagę na wytwarzaniu alternatywnych systemów terapeutycznych z dobrze znanych substancji leczniczych.

Nowe formy podawania leków

Od niepamiętnych czasów człowiek starał się zwalczać choroby przy użyciu różnych substancji. Początkowo leki podawano w pierwotnej formie jako całe rośliny bądź ich części, wydzieliny zwierząt lub sproszkowane minerały. Z czasem zaczęto stosować pierwsze proste formy leków, takie jak wywary, nalewki, maści czy prymitywne, ręcznie robione tabletki. Wraz z upływem wieków poddawano je wielu modyfikacjom, dzięki czemu znalazły zastosowanie również we współczesnej farmacji. Jednak pomimo korzystnego działania wiele substancji czynnych wywołuje szereg ogólnoustrojowych działań niepożądanych. Często klasyczne formy podania leków nie pozwalają na skuteczną dystrybucję do wymaganego obszaru organizmu przy jednoczesnym zachowaniu bezpieczeństwa terapii. Z kolei samo opracowanie nowej substancji czynnej również nie gwarantuje powodzenia kuracji. To wszystko sprawia, że w ostatnich latach naukowcy kierują uwagę w stronę alternatywnych systemów terapeutycznych w oparciu o znane i dobrze zbadane substancje lecznicze. Systemy takie są znacznie mniej toksyczne dla organizmu, pozwalają na utrzymanie stałego stężenia medykamentu i są wygodniejsze w użyciu (rysunek 1).

Medycyna widzi w nich szansę na skuteczne zwalczanie głównych zabójców społeczeństw państw rozwiniętych – chorób nowotworowych i schorzeń układu sercowo-naczyniowego. W dolegliwościach tych klasyczne systemy terapeutyczne są albo nieskuteczne, albo wywołują ogólnoustrojowe skutki uboczne, prowadzące do poważnego wyniszczenia całego organizmu. Nowe technologie dotyczą każdej drogi podawania leku, ale w szczególności warto skupić uwagę na następujących innowacjach:

  • wielokompartmentowych systemach dostarczania leku (dendrymery, mikrosfery);
  • systemach mikroigłowych;
  • systemach podjęzykowych i dopoliczkowych,
  • implantach i stentach uwalniających lek,
  • minitabletkach.

Pozostałe 73% artykułu dostępne jest dla zalogowanych użytkowników serwisu.

Jeśli posiadasz aktywną prenumeratę przejdź do LOGOWANIA. Jeśli nie jesteś jeszcze naszym Czytelnikiem wybierz najkorzystniejszy WARIANT PRENUMERATY.

Zaloguj Zamów prenumeratę Kup dostęp do artykułu
Ulubione Drukuj

Zobacz również

Recepturowe leki doodbytnicze

Recepturowe leki doodbytnicze

Grupa pacjentów ze schorzeniami proktologicznymi jest spora i ciągle rośnie. Dlatego też leki doodbytnicze są stale ordynowane przez lekarzy, nierzadko w postaci recepturowej. Poza działaniem miejscowym stosuje się je także w celu osiągnięcia efektów ogólnoustrojowych. Warto zatem znać cechy tej drogi podania, korzyści w porównaniu z podaniem doustnym oraz charakterystykę poszczególnych postaci leku.

Czytaj więcej

Leki generyczne a biopodobne

Leki generyczne a biopodobne

Szacuje się, że udział leków generycznych w polskim rynku farmaceutycznym wynosi nawet 80–85% i wciąż rośnie. Wszystko ze względu na fakt, że ich stosowanie wiąże się ze znacznie mniejszymi kosztami leczenia, które musi ponosić pacjent. Czy przyjmowanie leków generycznych jest bezpieczne? Jakie wymagania są im stawiane, aby można było dopuścić je do obrotu? I czy leki biopodobne również można zaliczyć do generyków? Na pytania odpowiemy w poniższym tekście.

Czytaj więcej

Przejdź do

Partnerzy

Reklama