Coraz częściej w literaturze fachowej podkreśla się, że płyny infuzyjne należy traktować jak typowe środki farmakologiczne, dla których zastosowania istnieją określone wskazania, przeciwwskazania, dawkowanie oraz działania niepożądane. Skuteczna i bezpieczna płynoterapia jest uwarunkowana racjonalnym wyborem odpowiedniego produktu leczniczego, właściwym doborem optymalnego schematu dawkowania oraz aseptycznym podaniem produktu leczniczego.

Płynoterapia – jaka, kiedy i w jakich przypadkach? (cz. 1)

Według Farmakopei XI płyny do infuzji należą do preparatów do podawania pozajelitowego. Zgodnie z definicją są jałowymi wodnymi roztworami lub emulsjami, w których woda stanowi fazę ciągłą. Są zwykle doprowadzone do izotonii względem krwi i przeznaczone do podania w dużej objętości. Płyny do infuzji nie zawierają żadnych środków konserwujących, a obserwowane w odpowiednich warunkach widoczności są klarowne i praktycznie wolne od cząstek nierozpuszczonych. Emulsje do infuzji nie wykazują żadnych oznak rozdziału faz.

Płyny infuzyjne możemy podzielić na krystaloidy i koloidy.

Krystaloidy

To wodne roztwory soli mineralnych, soli słabych kwasów organicznych i drobnocząsteczkowych węglowodanów. Najczęściej stosowane roztwory krystaloidów przedstawiono w Tabeli.

W organizmie ważną rolę odgrywają zarówno jedno- (Na+, K+), jak i dwuwartościowe (Ca2+, Mg2+) kationy metali.

Sód (Na) ma decydujący wpływ na objętość płynu pozakomórkowego i objętość krwi krążącej. Prawidłowe stężenie sodu w osoczu można utrzymać, jeżeli stężenie tego kationu w zbilansowanym roztworze dożylnym zawiera się w zakresie 138–146 mmol/l.

Pozostałe 85% artykułu dostępne jest dla zalogowanych użytkowników serwisu.

Jeśli posiadasz aktywną prenumeratę przejdź do LOGOWANIA. Jeśli nie jesteś jeszcze naszym Czytelnikiem wybierz najkorzystniejszy WARIANT PRENUMERATY.

Zaloguj Zamów prenumeratę Kup dostęp do artykułu
Ulubione Drukuj

Zobacz również

Recepturowe leki doodbytnicze

Recepturowe leki doodbytnicze

Grupa pacjentów ze schorzeniami proktologicznymi jest spora i ciągle rośnie. Dlatego też leki doodbytnicze są stale ordynowane przez lekarzy, nierzadko w postaci recepturowej. Poza działaniem miejscowym stosuje się je także w celu osiągnięcia efektów ogólnoustrojowych. Warto zatem znać cechy tej drogi podania, korzyści w porównaniu z podaniem doustnym oraz charakterystykę poszczególnych postaci leku.

Czytaj więcej

Leki generyczne a biopodobne

Leki generyczne a biopodobne

Szacuje się, że udział leków generycznych w polskim rynku farmaceutycznym wynosi nawet 80–85% i wciąż rośnie. Wszystko ze względu na fakt, że ich stosowanie wiąże się ze znacznie mniejszymi kosztami leczenia, które musi ponosić pacjent. Czy przyjmowanie leków generycznych jest bezpieczne? Jakie wymagania są im stawiane, aby można było dopuścić je do obrotu? I czy leki biopodobne również można zaliczyć do generyków? Na pytania odpowiemy w poniższym tekście.

Czytaj więcej

Przejdź do

Partnerzy

Reklama